NETANYAHU YÖNETİMİNİN STRATEJİK HATASI: ASILSIZ SOYKIRIM İDDİALARI

İsrail'deki Netanyahu yönetiminin, kabinede kabul ettikleri sözde Ermeni Soykırımı tasarısını geri çektiği yönünde haberler yansımaya başladı. Bu kararda, can Azerbaycan'ın tasarıya tepkisinin etkili olduğu yönünde bilgiler var. Malum, İran düşmanlığı dolayısıyla İsrail, Azerbaycan ile ilişkilerini sıcak tutmaya çalışıyor. Azerbaycan da, bu konuda tepkisini ortaya koyarak bizim de elimizi güçlü kılacak bir tepki göstermiş oldu. Sağolsunlar varolsunlar.

Meseleye döneceğim ama şunu aktarayım:

Benim bir yöntemim var. İnsan ilişkilerinde adı empati olan bu yöntemimde masum, insani amaçlarla da olsa zalimlik, katillik amacıyla da olsa bir olayı kendimi o başkenttekilerin yerine koyarak analiz etmeye önem veririm. Örneğin Ukrayna'ya yönelik NATO genişlemesini Moskova zaviyesinden bakarak analiz edip, buna göre analiz yapmaya çalışırım. Hangi amaçlarla hareket ettiklerini anlamaya dikkat ederim. Yine aynı durumda Kiev'in psikolojisini de anlamaya çalışırım.

Yine Tel Aviv'in saldırgan, soykırımcı tutumunda da hangi güvenlik veya zalimlik amacıyla hareket edildiğini anlamak için "Tel Aviv'deki karar vericiler ne amaçla hareket ediyor" diye kendi içimde beyin fırtınası yapmaya çalışırım. Soykırımcı bir psikolojiyi anlamak kolay olmasa da yine de bu yöntemi kendimi zorlayarak uygulamaya gayret gösteririm. Böylece gelecekteki hamlelerini de öngörme ihtimalim belirir.

Açık söyleyeyim, bu yöntemi uyguladığımda sözde soykırım tasarısının İsrail adına düşünüldüğünde dahi ahmakça atılmış bir adım olduğu ortada. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da açık açık söyledi. İsrail'i ağır ifadelerle eleştiren Erdoğan, "Karşımızda akıllı bir devlet değil, vicdansız radikallerden oluşan bir grup var" dedi. Gerçekten de akılla, mantıkla değil artık zalimliğin getirdiği akıl ve vicdan dışılıkla açıklanabilecek bir durum var.

Tasarı, geri çekilsin veya çekilmesin, İsrail'deki Netanyahu yönetimindeki Türkiye karşıtlığının, nasıl ülke açısından akıl tutulmalarına yol açtığını gösteren önemli bir veri oldu.

İsrail'deki tartışmalarda bile soykırımcı Netanyahu yönetiminin akıldışılığı "stratejiden yoksun" olarak değerlendiriliyor. Türklerin tarihinde soykırım denen belanın olmadığını, asılsız Ermeni iddialarının Ermeniler değil emperyalist merkezlerden kaynaklandığını, bu iddialar üzerinden Türkiye'yi diplomatik-siyasi baskı altına alma amacı taşıdığını hepimiz biliyoruz. Geçmişte ABD, Almanya, Fransa, Rusya gibi ülkeler başta olmak üzere çok sayıda ülke tanımasına rağmen, tarihi gerçekler ve Türkiye'nin gücü bu hamleleri boşa çıkarmıştır.

Bu hamle, İsrail'in ne kadar çaresiz kaldığını göstermesi bakımından önemli.

Birincisi, Osmanlı arşivlerini geçtim, başta Taşnak partisinden olan Ermenistan'ın ilk Başbakanı Ohannes Kaçaznuni'nin "Soykırım yok" itirafları ve Rus arşivleri dahil binlerce yabancı belge o dönem yaşananları soykırım değil karşılıklı vuruşma olarak niteliyor. Hatta günümüzde Ermenistan Başbakanı Paşinyan dahi, asılsız soykırım iddialarını sorgular açıklamalar yapıyor.

Yani Türkiye'nin eli her zaman tarihi olarak da siyasi olarak da güçlü.

İkincisi, Ermenistan, yıllarca siyonistlerin ortağı olan emperyalist merkezler tarafından kullanıldı. Ayrıca yine denize çıkış yolu olmayan, Azerbaycan-Gürcistan-Türkiye-İran arasında kalan bir ülke. Bu dörtlü içinde kendisine müttefik olarak İran'ı seçti. Tahran yönetimi, Türkiye-Azerbaycan ikilisinin sınırdan birleşme-buluşma ihtimaline karşı Ermenistan'ı besleyerek iki ülke arasındaki bağlantının kopuk olmasını destekledi. Ancak denge, Türkiye ve Azerbaycan'ın koordineli bir şekilde yıllara yayılan hazırlığı sonucu Azerbaycan ordusunun Karabağ'ı işgalden kurtarmasıyla değişti. Paşinyan liderliğindeki Erivan yönetimi, geçmişteki gibi daha irrasyonel ve asılsız söylemler geliştirmek yerine daha rasyonel politikalara yönelse de İran bağını koparamadı. Ek olarak Ermenistan'ın gerek İran ile ilişkileri gerekse de farklı nedenlerle İsrail'e karşı dostane tutumu yok. Yani İsrail'in Ermenistan'dan sağlayacağı bir fayda yok.

Üçüncüsü, Azerbaycan'ı kızdırdılar. Can Azerbaycan, 1990'ların başında İran'ın da desteklediği Ermenistan saldırıları dolayısıyla çok acılar çekti. Azerbaycan Türkleri soykırıma, katliamlara maruz kaldı, topraklarını kaybetti. 1828 yılındaki Türkmençay Antlaşması'yla topraklarının yarısının İran'a verilmesi ve Tahran yönetiminin yine kendi politik hedefleri doğrultusunda Ermenistan'a destek çıkması nedenleriyle Azerbaycan'ın ve Azerbaycan Türklerinin İran'a tepkisi, İsrail'e tepkisinden daha yüksek dozda. Bakü, İsrail ile, Türkiye karşıtlığı dışında çeşitli alanlarda işbirliği yapıyor. Bu işbirliği alanları içinde askeri işbirliği önemli bir alan tutuyor. Rasyonel ve insani politikaları çoktan terketmiş soykırımcı Netahyahu yönetimi, Azerbaycan'ın Ermeni meselesindeki tepkisini bile ölçecek akılda değil.

Özetle, Tel Aviv yönetimi, kanıtlı belgeli Gazze soykırımını örtmek ve Türkiye düşmanlığı yapmak için akıldan, mantıktan, vicdandan uzak politika üretmeye devam ediyor ama karşısına çıkan hem rasyonel hem belgeli hem de vicdani yönü güçlü Türk duvarına çarpmaya devam ediyor. Türkiye olmazsa Azerbaycan, Azerbaycan olmazsa başka bir Türk devleti mutlaka bu saldırılara karşı gereken duvarı örüyor.

Gelecek asra damgasını vuracak Türk-Türkiye yüzyılı da böyle inşa ediliyor.

İrrasyonel, zalim politikalara karşı sadece vicdanı ve duyguları değil aklı ve diplomasiyi de uygulayan bir Türk duvarı örülüyor.